فن کویل چیست؟ مزایا ومعایب آن را بشناسیم.

فن کویل (به انگلیسی: Fan coil) دستگاهی جهت سرمایش و گرمایش و بطور کلی تهویه مطبوع در ساختمان‌های مسکونی، تجاری و صنعتی می‌باشد.

یک فن کویل از اجزای زیر تشکیل شده‌است:

۱-فن

۲-کویلهای گرمایش و سرمایش

۳-فیلتر هوای قابل تعویض یا قابل شستشو

۴-شیر فلکه

۵-شیرهواگیری

در فن کویل‌ها درجه حرارت توسط ترموستات و مقدار رطوبت توسط هیومیدستات و مقدار هوا توسط فن و مقدار هوای تازه به روش‌های متداول کنترل می‌شود.

سیستم فن کویل همانطور که از نامش پیداست، از یک فن و یک کویل تشکیل شده‌است. کویل معمولاً از لوله‌های مسی با پره‌های آلومینیومی ساخته شده‌است فن‌کویل‌ها را می‌توان به لحاظ محل نصب، روکار یا توکار بودن، و از لحاظ سرمایش و گرمایش تقسیم بندی کرد.

کاربر فن کویل:

بهترین کاربرد سیستم فن کویل مربوط به مواردی است که بخواهیم درجه حرارت هر فضا بطور جداگانه کنترل شود. همچنین با استفاده از سیستم فن کویل از انتقال الودگی بین اتاق‌ها جلوگیری خواهد شد. کاربردهای مناسب این سیستم عبارتند از: هتلها و متلها و ساختمان‌های اپارتمانی و ساختمان‌های اداری . اگر چه در تعدادی از ساختمان‌های بیمارستانها نیز از سیستم فن کویل استفاده می‌شود ولی این موضوع چندان مناسب نبست زیرا بازده فیلتر هوای فن کویلها کم است و نگهداری و تمیز کردن آن‌ها نیز مشکل خواهد بود

فن کویل‌ها از لحاظ نوع سرمایش و گرمایش در دو نوع دو لوله و چهار لوله هستند. فن کویل‌های دو لوله دارای یک لوله رفت و یک لوله برگشت هستند. فن کویل‌های چهار لوله، دارای دو لوله برای آمدن آب به کویل‌ها و دو لوله برای برگشت آب هستند. فن کویل‌های چهار لوله می‌توانند هم‌زمان آب سرد و گرم را وارد کویل‌های خود کنند. با این نوع فن کویل‌ها می‌توان بخشی از یک محیط را سرد و بخش دیگری را گرم کرد. در حالی که فن کویل‌های دو لوله در یک زمان تنها می‌توانند برای سرمایش یا گرمایش مورد استفاده قرار گیرند. علاوه بر این به خاطر آنکه سیستم لوله کشی آب سرد و گرم در یک ساختمان متفاوت است، تنها برای گرمایش یا سرمایش مورد استفاده قرار می‌گیرند.

نحوه کار:

فن کویلها معمولاً به دو صورت مورد استفاده قرار می‌گیرند. در حالت اول فن کویل فقط حرارت و برودت مورد نیاز را تأمین می‌کند و هوای تازه توسط هوارسان مرکزی و به وسیلهٔ کانال‌های توزیع هوا در سطح محل منتشر می‌گردد تا تهویه مناسب در محل مورد نظرانجام گیرد. در این حالت میزان بار سرمایی وگرمایی توسط ترموستات بکار رفته در فن کویل و با خاموش و روشن شدن فن تنظیم می‌گردد. در حالت دوم علاوه بر تأمین حرارت و برودت مورد نیاز، وظیفه تأمین هوای تازه را نیز بعهده دارد. بدین صورت که فن دستگاه، هوای تازه را از طریق دریچه تعبیه شده در پشت فن کویل گرفته و در محل پخش می‌کند. از محاسن این روش می‌توان به کاهش هزینه‌های مربوط به سیستم هوارسان مرکزی و متعلقات مربوطه اشاره نمود و عدم فیلتراسیون هوای تازه از معایب این روش می‌باشد.

مزایاومعایب فن کویل:

فن کوئل‌ها برخلاف سیستم هوارسان، نیاز به کانال کشی ندارند به همین دلیل فضای کمتری را از محیط اشغال می‌کنند. کنترل این سیستم بسیار ساده‌تر از دیگر تجهیزات سرمایش و گرمایش است و هزینه کمتری را دربردارد.

فن کویل این امکان را فراهم می‌کنند که برای هر بخش و اتاق دمای دلخواه را انتخاب کنیم. ذات مستقل بودن این سیستم‌ها نیز باعث می‌شود تا حین استفاده از آن‌ها، آلودگی اتاق‌ها به یکدیگر انتقال نیابد. از آنجا که می‌توان دمای نقاط مختلف را به دلخواه تغییر داد یا برخی نقاط را خاموش کرد، می‌توان به صورت هدفمند از سرمایش و گرمایش آن‌ها بهره گرفت و از این طریق مصرف انرژی نیز کمتر می‌شود.

برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *